در شماره قبل به معرفی اختلال عصبی رشدی سندروم آسپرگر و نشانه های آن در کودکان پرداختیم در این شماره قصد دارم به معرفی نشانه های این اختلال در بزرگسالان بپردازم.

یکی از اصلی ترین ویژگی های آسپرگر در بزرگسالان، دشواری در برقراری ارتباطات صمیمی و نزدیک با دیگران است این افراد در بروز احساسات خود با مشکل مواجهه می شوند از آنجایی که نمی توانند از زاویه دید دیگران به موضوعات اطراف خود نگاه کنند از درک مسائل عاطفی، اجتماعی و ... ناتوان هستند از این رو برای حضور در جامعه با چالش های گوناگونی روبرو می شوند که باعث می شود نتوانند در فعالیت های گروهی مشارکت داشته باشند. مدیریت کردن یک مکالمه کوچک هم برای این افراد دشوار است و در واقع به همین علت مرتب با تعاملات اجتماعی در حال مبارزه هستند همچنین ممکن است مانند افراد طیف اتیسم در هنگام صحبت با سایر افراد هیچ ارتباط یا تماس چشمی برقرار نکنند.

همان طور که عنوان شد افراد مبتلا در درک موضوعات اجتماعی و عاطفی ناتوان هستند از این رو نمی توانند  تفسیر درستی از این موضوعات مانند : حس غم، شادی، ناامیدی و ... داشته باشند و به همین علت فاقد حس همدلی و همدردی هستند.

نکته اصلی اینجاست که بزرگسالان دارای سندروم آسپرگر خیلی تلاش می‌کنند تا دنیا را از دید سایر افراد ببینند اما هنگامی که نمی توانند مطابق الگوهای اجتماعی و عاطفی و ... رفتار کنند دچار حس سردرگمی و ناامیدی می شوند  در نتیجه در بیشتر موارد دچار بهم ریختگی می شوند.

شخص مبتلا به آسپرگر در درک ارتباطات غیرکلامی ضعیف است و نمی‌تواند به درستی با دیگران رابطه برقرار کند به همین علت برقراری روابط دوستانه، ایجاد روابط عاطفی و عاشقانه نیز برای این افراد دشوار است در نتیجه، در شکل‌دهی به روابط عاطفی و عاشقانه نیز موفق عمل نمی‌کنند.

افراد مبتلا به این اختلال رشد عصبی از مشکلات گفتاری برخوردارند آنها گفتاری سخت مانند ربات یا تکراری دارند. علاوه بر این در بیشتر موقعیت ها در کنترل تن صدای خود دچار مشکل هستند. به عنوان مثال شاید نتوانند در محیطی مانند کتابخانه کمی تند صدایشان را کنترل کنند و پایین بیاورند.

از آنجایی که بزرگسالان آسپرگر مانند کودکان این اختلال علاقمند به تکرار هستند نمی‌توانند از عادت‌های روزمره‌ی خود دست بکشند علاقه آنها به چیزهای آشنا و میل آنها به تکرار و عادت ها به این شکل در اتفاقات روزمره دیده می شود :

  • داشتن برنامه ای ثابت در هر روز
  • احساس ناراحتی در هنگام خارج‌شدن از برنامه‌های روزانه و عادت‌های همیشگی
  • عدم علاقمندی به رفتن محیط هایی که نمی شناسند برای مثال رفتن به شهری که تا به حال نرفته اند.
  • ناتوانی در امتحان کردن غذاهای متنوع از این رو ممکن است از رفتن به رستوران جدید امتناع کنند همین علاقمندی آنها به تکرار باعث می شود پیش‌بینی رفتارها و عادت‌ های آنها  بسیار راحت شود و بدون شک یکی از دلایل عدم تمایل آنها به حضور در اجتماع و مکان‌هایی که نیازمند به برقراری تعامل و ارتباط با سایرین است نیز همین موضوع است.

یکی دیگر از نشانه‌های این افراد این است که آنها در بعضی زمینه‌هایی خاص به شدت توانمند و موفق هستند.

این توانمندی می‌تواند در زمینه‌های مختلفی مانند : موسیقی، ریاضی یا تاریخ  و … باشد.

 علاوه بر این حافظه‌ی این افراد هم در موارد زیادی  بسیار قوی است و آنها توانایی آن را دارند تا حجم عظیمی از اطلاعات را در ذهن خود حفظ و نگهداری کنند گفتنی است آنها معمولا نسبت به یک موضوع خاص تمرکز و علاقه‌ به خصوصی دارند و در بیشتر موقعیت ها از سایر مسائل و موضوعات غافل می‌ شوند و حتی گاهی هیچ توجهی به چیزهای دیگر ندارند.

آسپرگر در بزرگسالان همواره با مشکلات خواب و اضطراب  همراه است. برخی آمارها نشان می‌دهند تا ۷۰ درصد مبتلایان به این اختلال، دچار مشکلات خواب هستند. اضطراب هم مشکل دیگری است که این افراد با آن درگیر هستند و این اضطراب باعث اختلال در تمرکز، مشکل در کنترل خلق‌ و خو و در بعضی موارد افسردگی می شود.

و در پایان باید به این مورد اشاره کنم که متاسفانه برای سندروم آسپرگر نیز مانند اختلالات  طیف اتیسم درمان قطعی وجود ندارد اما برای این که این افراد آماده حضور در جامعه شوند می توان از خدمات مشاوره ای و روانشناسی مانند آموزش تکنیک‌های بهبود عملکرد فردی، آموزش مهارت های اجتماعی و شغلی و ... استفاده کرد و به آنها آموزش داد تا برای تشکیل خانواده و حفظ شغل بتوانند با سایرین تعامل سازنده ای داشته باشند تا بتوانند در زندگی خانوادگی و شغلی موفقیت بیشتری کسب کنند.

روشنک بستانچی

روانشناس کودک و نوجوان

 

 

 

درمانگر کودکان با نیازهای ویژه