می شود. گاهی آنچه که اجتماع به او نشان می دهد و میاموزد، با ارزش هاي خانوادگی سنخیتی ندارد و همین موضوع شخصیت نوجوان را دچار دوگانگی میکند، در نتیجه نوجوان دچار خود درگیري شده و راه فرار از خانه را انتخاب می کند.

- مشکلات اقتصادي: عوامل اجتماعی در چگونگی زندگی فردي و اجتماعی تاثیر دارند. امروزه فشار و مشکلات اقتصادي، احتمال دو شغله و تمام وقت بودن والدین را افزایش داده است. همین امر منجر به کم توجهی والدین نسبت به نیاز فرزند خود، رفع مشکلات روحی و روانی و تربیت صحیح و شایسته آنها می شود. راهکارهاي مقابله با این مسئله:

- آمارها نشان می دهند که 70 درصد دختران فراري در سنین 14 الی 16 ساله و دوره هاي حساس نوجوانی قرار دارند. لذا آگاهی از اهداف، تمایلات و حساسیت هاي نواجوان توسط والدین و معلمان، کمک بسیاري به بهبود مشکلات میکند. برخی از دختران به دلیل عدم موفقیت در تحصیل و عدم پاسخگویی به انتظارات والدین دست به فرار از منزل میزنند. این امر به ویژه در خانواده هایی که فرزند خود را دائما با دیگران مقایسه میکنند و شکست هاي تحصیلی آن ها را مایه بدنامی خانواده می دانند، به عنوان عاملی براي سرزنش و سرکوب شناخته میشود. مشاوران مدرسه و آموزش و پرورش و دبیران در حل این مشکل و قانع کردن والدین نقش بسزایی دارند.

- توجه و رسیدگی والدین به نهاد خانواده و گذراندن وقت بیشتر با فرزندان(بازي، پارك و تفریح،سینما،درد و دل کردن) و توجه به تربیت و مشکلات اقتصادي فرزندان، موجب عدم بروز این آسیب اجتماعی میشود.

- کاهش عدم خشونت فیزیکی و کلامی و ناسازگاري والدین در حضور فرزندان.

- پرهیز از کتک زدن و خشونت و جایگزین کردن آن با کنترل خشم، مشورت با مشاور.

- آموزش مهارت هاي زندگی به خانواده ها و دختران در مراکز علمی و مدارس.

- استفاده از تست هاي روانشناختی سلامت روان از تمام دختران در مقاطع حساس تحصیلی.